Leczenie lęku. Czy to konieczne?

Psychiatra rozróżnia dwa stany emocjonalne cechujące się wzmożonym napięciem emocjonalnym, uczuciem zagrożenia, niepewności, dyskomfortu, któremu towarzyszą objawy z ciała takie jak przyspieszone bicie serca, bóle w różnych miejscach ciała (głowa, brzuch, klatka piersiowa), wzmożona potliwość dłoni i stóp, suchość w ustach , uczucie braku powietrza, parcie na mocz, drżenia rąk. Jednym z nich jest strach, a drugim lęk. Bez jednego z nich nasz gatunek już by nie istniał. To strach, który jest naturalną fizjologiczną reakcją organizmu na zagrażające czynniki środowiskowe. Przygotowuje ona nas do walki i wzmożonej aktywności m.in. poprzez aktywację części układu układu nerwowego - tzw. układu współczulnego. Drugim stanem emocjonalnym jest lęk, który jest niewłaściwym mechanizmem adaptacyjnym organizmu. Niewłaściwym pod względem nasilenia w stosunku do bodźca stresowego, którego nie musi być wcale, jak i czasu trwania bodźca. Dobry psychiatra wie, że lęk w odróżnieniu od strachu nie przynosi żadnych korzyści. Z powodu swojej nieadekwatności powoduje cierpienie pacjenta i zaburzenie jego funkcjonowania w sferze rodzinnej, zawodowej, społecznej. Lęk może pojawić się nagle lub może występować w ciągu całego dnia, jakby był tłem dla innych emocji. Zarówno strach jak i lęk są nieprzyjemnymi stanami emocjonalnymi, ale wymagają zupełnie innego podejścia. Lęk leczymy, strachu nie! Te dwa stany emocjonalne można porównać do bólu np. w ręce. Jeśli ból wystąpi w reakcji na poparzenie ogniem będzie fizjologiczną reakcją organizmu, która podobnie jak strach pozwoli uniknąć poważniejszych konsekwencji. Ponadto w przyszłości po poparzeniu na widok ognia wystąpi strach, który wymusza ostrożność i zapobiega ponownemu poparzeniu. Jeśli natomiast ból ręki podobnie silny jak przy poparzeniu lub o mniejszym nasileniu, ale występujący stale (w tle) występuje w reakcji na koleżeński uścisk dłoni, jeśli powoduje on unikanie wykonywania podstawowych czynności społecznych jak podawanie dłoni znajomym, jest to reakcja nadmierna i nieadekwatna podobnie jak lęk. Może ona powodować zaburzenie codziennego funkcjonowania nie tylko społecznego, ale również wykonywania podstawowych czynności życiowych. Lęk jest objawem zaburzenia równowagi w zakresie regulacji serotoniny i noradrenaliny w mózgu, dlatego do oceny tego stanu konieczny jest psychiatra.
Leczenie
Z powyższego opisu wynika, że strach staje lękiem, kiedy jest nadmierny, zaburzający funkcjonowanie, występuje w reakcji na bodziec, który nie powinien go wywoływać i co ważne zaburza codzienne funkcjonowanie i powoduje cierpienie Pacjenta lub jego rodziny! Dlatego strachu nie da się wyleczyć i nie powinno się! Lęk jest z zasady objawem wymagającym interwencji psychiatry i wdrożenia terapii.
Jak leczyć?
Dobry psychiatra zawsze powie, że podstawą leczenia zaburzeń lękowych jest psychoterapia! Leki z dużą ostrożnością wdraża się przy niepełnej skuteczności psychoterapii. Należy unikać stosowania leków uzależniających, jak benzodiazepiny. Leczenie lęku to proces, który wymaga czasu. Nie ma tutaj drogi dla niecierpliwych. Dlaczego? Bo leki nie uczą nas sposobów radzenia sobie z lękiem. Najczęściej prowadzą do poprawy stanu psychicznego poprzez wyrównanie poziomu neurotransmiterów, ale nie zmienią utrwalonych "lękowych" mechanizmów reagowania. Bardzo upraszczając sprawę można powiedzieć, że psychoterapia uczy nas metod, które będziemy już zawsze mieli ze sobą w domu, w Polsce czy na wakacjach w Afryce...
Psychiatra - co leczy?
Psychiatra jest specjalistą, który decyduje czy mamy do czynienia ze strachem czy lękiem? Ocenia również prawdopodobieństwo istnienia dysregulacji w zakresie serotoniny i noradrenaliny. Jest to konieczne w ustaleniu wskazań do farmakoterapii, która wspomaga psychoterapię. Pacjent zgłaszający się do psychiatry ma zlecane badania, w celu wykluczenia chorób somatycznych, które mogą być przyczyną lęku.

Niepsychiatryczne przyczyny lęku

Najczęstszymi chorobami, które nie są psychiatrycznymi zaburzeniami, a powodują lęk są choroby tarczycy, arytmie serca, nadciśnienie tętnicze, choroby endokrynologiczne. Dlatego do konsultacji często potrzebny jest kardiolog, endokrynolog, gastrolog lub chirurg zajmujący się chorobami tarczycy.

Czy leczenie jest konieczne?
Jeśli stwierdziłeś po przeczytani tego artykułu, że to co odczuwasz na co dzień to lęk a nie strach to skorzystaj z pomocy. Po co czuć się źle, gdy można dobrze? Podstawowym krokiem jest wizyta u lekarza jakim jest psychiatra. Atmosfera zaufania, komfortu i dyskrecji to podstawa takich spotkań. Po ustaleni diagnozy, poziomu zaburzenia codziennego życia dobry psychiatra odpowie ci na pytanie, czy lęk, który odczuwasz wymaga leczenia psychiatry, psychologa lub czy może być objawem np. niedoczynności tarczycy. Nie zwlekaj z diagnozą. Objawy lękowe mają tendencję do utrwalania się i zajmowania kolejnych "obszarów życia". Dlatego należy uznać nawet przy znikomych objawach, że ze strachu się nie umiera, ale po co się męczyć!


Polub nas i udostępnij na facebook'u
g+